Anne Olunca Ne Anlarsın?

12851 gösterim · 0 Yorum
Bi düşünsene; Günün 24 saati mesain var, tatilin yok, gece uyurken biri seni 2 saatte bir ağlayarak uyandırıyor… Uzun süre duş almak, saçınla-makyajınla uğraşmak, yemeği sıcak yemek bir bir hayal oluyor ve tüm bunları sen gönüllü yapıyorsun. Kulağa hiç de mantıklı gelmiyor öyle değil mi? Çünkü bu mantıkla değil, kalple yapılır ve adına da annelik denir. Genellikle hiç de hazır olmadığın bir saatte bir sancı hissedersin ve ertesi gün bir anneye dönüşürsün. Suyun içinden kucağına akar bebeğin. Anlarsın ki, evlat sevgisi diye bir şey varmış. Bu sevgi koşa koşa gelir, kahkahalarla gülerek kucağına oturur içindeki sevmek coşkusunu sonsuz katlarmış. Evladın doyduğunda sen de doyarsın. En çok mutlu olduğun an onun mutlu olduğu anlardır. Onu uyurken bile özlersin. Bu denli bencillikten arınmış böyle bir bağı başka bir şeyde bulmak mümkün değilmiş. Bir bebeğin anneye bakışı kadar güzel bir manzara olabilir mi? O yumuşacık bakış öyle büyük bir sevgi taşır ki şaşar kalırsın. Çocuk parklarını keşfedersin yeniden. Kumlarda oynamanın, koşup saklanmanın, hamakta sallanmanın ne büyük bi mutluluk olduğunu hatırlarsın… Bebeğinle birlikte kendini de büyüttüğün bu yolculuk en keyifli, en zor, en hakikatli yolculuğun. Kendini, evladını, tüm canlıları ve dünyayı çok sevmek vaktidir, umut vaktidir artık. Sabırla, sevgiyle, muhabbetle…